Бока Конга за CRNOBELO: „Прстите болат по настап, ама тоа е знак дека си дал сè од себе - имало и повреди“
- Детали
- среда, 21 јануари 2026
„Балканот го освоивме, а веќе сме закажани и низ Европа - Австрија, Швајцарија, Германија. Реакциите се фантастични - не очекував толку брзо да се поврзат со енергијата. Но, луѓето реагираат спонтано, без предрасуди - ако чувствуваат ритам, се движат. Тоа ми е најголемиот комплимент“, вели за CRNOBELO.com Бока Конга, кој почна со настапи низ регионот и Европа.

Бојан Стојанов или Бока Конга, со години е задолжен за едни од највеселите забави кај нас. Кога тој ќе почне да чука на конгите, гостите се креваат на нозе, почнуваат да играат, сакаат уште и го тераат да се врати дури и откако ќе заврши неговиот настап.
Низ годините настапувал во многу клубови, на свадби, приватни забави и реакциите се секаде исти. Но, такви се и реакциите низ европските градови, каде што тој почна да настапува неодамна.
Па сега, освен во Македонија, во звукот на неговите конги и енергичните настапи можат да уживаат и во Виена, Белград, низ неколку германски градови.
За својата кариера, љубовта кон тапанот пред да почне да свири на конги, но и колку се разликува балканската и европската публика од домашната, тој ни раскажа во интервјуто:
По долги години настапи во македонските клубови и на приватни забави, конечно реши да „попуштиш под притисокот“ и да почнеш со настапи и надвор. Која беше причината?
Искрено, не беше притисок колку што беше природен чекор.
По толку години свирење дома, почувствував дека е време енергијата што ја носам да ја споделам и надвор од Македонија.
Луѓето постојано ме прашуваа кога ќе настапуваме во Белград, Виена, Загреб… и во еден момент си реков - зошто да не?
Музиката нема граници.

Веќе имаше настапи низ регионот, најави за нови низ Европа. Какви се првите реакции на тамошната публика?
Да, целиот Балкан го освоивме, а веќе сме закажани и низ Европа - Австрија, Швајцарија, Германија.
Реакциите се искрено фантастични. Не очекував толку брзо да се поврзат со енергијата.
Луѓето реагираат спонтано, без предрасуди - ако чувствуваат ритам, се движат. Тоа ми е најголемиот комплимент.

Дали и публиката во Белград, Виена реагира со истата страст штом ќе почнеш да удираш на конгите?
Апсолутно да. Можеби културите се различни, ама ритамот е универзален јазик.
Во моментот кога ќе почнат конгите, нема разлика дали си во Скопје, на Балканот или Европа - сите се на нозе.
Колку е тешко еден час да го држиш истиот ритам, да си супер расположен и да не им дозволиш на гостите да седнат?
Мојот сет трае околу еден час, понекогаш и повеќе.
Физички е напорно, нема лага, ама адреналинот те носи.
Кога ќе видам дека никој не седнува, јас добивам уште повеќе енергија.

А колку те болат прстите по настапот или после толку години, болката е занемарлива?
Има болка, нормално, ама навикнуваш.
Тоа е „слатка болка“. Знак дека си дал сè од себе.

Како почна да свириш на конги? И каде е тука тапанот, за кој многумина не знаат дека ти е подеднакво голема љубов?
Музиката ми е во животот од мал. Тапанот беше првата љубов, со него почна сè.
Подоцна дојдоа конгите, како природно продолжение.
Двата инструмента ги чувствувам како дел од мене.

На што е потешко да се свири - на конги или тапан?
Секој инструмент си има своја тежина.
Тапанот бара дисциплина и прецизност, конгите бараат чувство, душа и контакт со публиката.
Зависи што сакаш да кажеш со музиката во моментот.

Ти се случува ли да мораш да „одглумиш“ расположение кога не ти е денот? Дали те крева добрата атмосфера?
Да, се случува - ние сме луѓе. Ама штом ќе излезам на сцена и ќе ја почувствувам публиката, сè друго исчезнува.
Атмосферата мене ме крева исто колку што и јас правам да ја кренам нејзе и нив.

Низ сите овие години, сигурно имало некоја убава и неубава случка што нема да ги заборавиш... Кои се тие?
Убава се моментите кога цел клуб пее, снима и игра заедно, а јас гледам дека сме сите едно.
Неубава - повреди и премор, кога телото вели „стоп“, ама срцето сака уште.

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.
А. Ј. | Црнобело