Црната книга од рускиот фолклор ветува моќи и вечно страдање

За црната книга се вели дека во своите страници ги содржи сите магични практики. Идејата за постоење на таква книга е многу стара и се појавува во разни митологии. 

Понекогаш волшебниците се познати и како "wernoknie'niki"- оние кои ја познаваат Црната книга. Руските селани верувале дека таквите волшебници ја учеле вештината на вештерството од демоните. Прво се верувало дека волшебникот морало да склучи договор со одреден демон на кој ќе му го дадел правото на животот и душата. Во замена, демонот би му ја дал Црната книга.

Кога волшебникот би умрел требало да ја подари оваа книга на некој друг, за да може да почива во мир. Доколку волшебникот не би го сторил тоа би бил проколнат да биде дух засекогаш.

Се вели дека овие духови доаѓаат на полноќ, седат на масата и јадат сè што им е понудено. Понекогаш се насилни и тропаат на вратите и прозорците или ги убиваат домашните животни. За да се ослободат од овие духови луѓето ги откопувале мртвите волшебници, потоа ги превртувале со лицето надолу во гробот и ги пресекувале нивните петици.

Додека се правело ова некој требало да рецитира одредени магични зборови. Откако би бил завршен овој ритуал починатиот волшебник повторно требало да се погребува.

Постарите лица во секое село имале многу приказни за Црната книга кои ги пренесувале од генерација на генерација.

Една таква легенда зборува за тоа како еден храбар, млад човек сакал да чита од Црната книга, која му ја оставил еден волшебник. Веднаш штом почнал да ја чита книгата пред него се појавил демон.

Во почетокот демонот на човекот му давал низа лесни задачи, за истите да станат потешки со текот на времето. Демонот постојано се враќал и барал нови задачи. Наскоро младиот човек уморен од работата, се откажал од извршување на истата.

Немилосрдните демони поради ова го убиле. Се вели дека од тогаш никој никогаш не се осмелил да ја допре Црната книга.

Оваа книга, според некои луѓе, се наоѓа на дното на морето, под камен наречен "Alatâr“.

Ашера | Црнобело