Ги фотографирала бездомниците, но не очекувала татко ѝ да биде еден од нив

Детали

недела, 20 септември 2015

Чудни се животните патишта, понекогаш не знаете каде ве водат, ниту каде ќе стигнете. Ова е вистинка животна приказна на една жена од Хаваи која на многу мала возраст се раздвоила со татко ѝ.

Жената сега веќе има 30 години професионално се занимава со фотографирање. Нејзиниот проект бил да ги фотографира бездомниците низ улиците на Хаваи.

По долги години го сретнува татко ѝ, но тоа воопшто не била убава слика. Човекот бил екстремно слаб, во искината облека и со нарушена психичка состојба – шизофренија која била во подем.

Кога го препознала и конечно решила да му пријде, тој не сакал ниту да ја погледне. Една жена која случајно се нашла на улицата ја посоветувала да не се труди да создаде контакт со него бидејќи тој постојано стоел гледајќи во една точка. Но, ќерката решила дека вреди да се обиде.

Секојдневно доаѓала и седела со часови покрај него обидувајќи се да допре било како до него. Резултати немало.

Еден ден татко ѝ добил срцев удар, но за среќа некој викнал брза помош и веднаш бил пренесен во болница.

Срцевиот удар како да му дал втора шанса за живот. Освен што преживеал, тој бил пратен и на лекување и сега неговата здравствена состојба е стабилна.

Фотографиите од патот по кој поминала за да го спаси татко ѝ се објавени на нејзиниот блог. 

„Фотографирањето не е само создавање на слики. Тоа е мојот прозорец кон доживувањата за светот и врските со луѓето во него... Мојата цел, пред татко ми да стане бездомник беше да им се помогне на бездомниците. Секој од нив има своја приказна и се надевам дека споделувајќи ја со вас мојата приказна , ќе овозможам отворање на нови перспективи.“

Денеска татко ѝ е одличен, бара работа и има во план да ги посети неговите роднини во Јужна Кореа.