Не сме изморени од животот - Изморени сме од разочарувања и да нè повредуваат другите

Не сме изморени од животот, изморени сме да гледаме назад, постојано да гледаме во минатото, да бараме минати златни времиња и да страдаме по некои подобри денови кои никогаш нема да се повторат.

Не сме изморени од животот, изморени сме од разочарувањата, повредите и предавството на другите, изморени сме од нечовечкото однесување.

Изморени сме од самосожалување во кое се гледаме само како жртви на околностите и на другите луѓе, без никаква можност самите да смениме нешто.

Изморени сме од постојаните стравови дека ќе паднеме, ќе изгубиме, ќе бидеме изманипулирани, напуштени, па на крајот гледаме дека сме заглавени во некој ќорсокак без можност да видиме подобро утре.

Не сме изморени од животот, изморени сме да гледаме назад, постојано да гледаме во минатото, да бараме минати златни времиња и да страдаме по некои подобри денови кои никогаш нема да се повторат.

Изморени сме од чувството дека секогаш ни недостасува нешто за да бидеме комплетни, среќни и силни.

Изморени сме од зборовите што ги кажавме и сфативме дека не ни донесоа ништо добро, нè изморува и да очекуваме дека утре животот ќе биде подобар и ќе продолжува на ист начин како и досега.

Не сме изморени од животот, изморени сме да им докажуваме на другите дека сме во право, да ги докажуваме нашите идеи, соништа, религиозни убедувања.

Изморени сме од чувството на инфериорност, грижи, страв, постојано повторување на истите грешки без да научиме ништо од нив.

Не сме изморени од животот, желни сме за живот, желни сме за тие убави чувства, желни сме за внимание, нежност, убави зборови, желни некој да каже дека нè сака и да ни возврати на љубовта.

Но, живеевме премногу во сенка, во темната страна, исплашени дека само тоа е животот и дека нема други можности.

Сакаме да се потпреме на нечие рамо, да слушаме нечиј глас и да слушаме нечие срце - тоа е единственото нешто за кое вреди да се живее.

Го сакаме тоа!

Извор