Каде престојува среќата?

Често си мислиме дека ќе бидеме среќни кога ќе го оствариме она што сме си го зацртале во животот - кога ќе заработиме доволно пари, купиме убава куќа или кога ќе ја пронајдеме љубовта на нашиот живот, но среќата нема никаква врска со надворешните работи.

Сѐ што доаѓа однадвор има потенцијал да нè направи среќни, но и исто толку несреќни. Вистинската среќа живее длабоко во нас, таа е арома на нашето битие...

Кога сме среќни, се смееме со усните, очите, рацете, трепките, веѓите, се смееме со душата, а тоа се одразува во надворешниот свет. На тој начин и другите луѓе ги правиме среќни и тие почнуваат да се чувствуваат подобро, посреќно.

Сите трагаме по среќата, но веројатно често забораваме дека не треба да ја бараме по материјалното, туку таа цело време е тука во нас.

Целото тоа трагање на крајот можеби ќе ни донесе одредено задоволство кога ќе ја исполниме сопствената цел, но нема да нè избегнат оние незгодни чувства како напнатост, лутина или стрес.

Често се исцрпуваме до крајни граници, а не се запрашуваме дали воопшто се исплати толку да се трудиме да стигнеме до врвот, бидејќи мислиме дека само така ќе бидеме среќни, но среќата доаѓа тогаш кога најмалку се надеваме.

Понекогаш е во ред да не се трудиме или да се соочиме со неуспех, бидејќи тоа не значи дека нема да бидеме среќни.

Среќата е дел од нас. Таа престојува во секој еден од нас.