Земањето невести од дома е закоравена традиција која веќе нема смисла и треба да се избрише

Сите свадбарски работи кои сум ги видела во животот ми имаат некоја логика и убавина донекаде. Некој ужива во декорирање на просторот, многу цвеќиња, убаво осветлување.

Друг во внимателно изработени китенки со тиркизно камче и розово машниче. Аферим, браво за невестата што имала нерви да посвети 3 месеци од животот и сите укравчиња да ги направи рачно.

Можам да го сфатам и превозот со лимузина и мотори и пајтони, дури и оние наместени шлакнати фотосесии со излитени идеи (невеста која се гледа во огледало – оп, две исти невести).

И народно и забавно, и рок бенд и тапани и зурли, сè свадбарско ми има логика додека е во склад со желбите на младенците. Така сакале, ние сме гости, ќе се смешкаме и ќе играме во нивна чест и за нивната среќа.

Во секој еден каприц можам да земам учество, освен кога доаѓа ред за земањето невести од дома. Да појаснам – за земењето невести од дома, кои веќе подолго време воопшто не живеат дома.

Која е логиката на оваа „традиција“? Што се обидувате да направите од традицијата која не се почитува од самиот почеток? Ајде тие што живеат сè уште со родителите, некако и ми влегува во глава обредов.

Ама за другите... нема нешто посмешно и пожално истовремено. А вистината е дека е товар за сите, и за неа, и за домашните и за гостите кои треба да се статисти во тој драматично-комичен чин.

Прво, домашните на товар го имаат спремањето, растегањето маси, кетеринг, пијачки, келнер, чуда. Наместо да станат одморени и свежи, мора да се издигнат од постела со петлињата да ги наместат сите овие работи. На целиот стрес и трошоци, додади го уште овој стрес и тропок, и пукни си.

Второ, треба да задолжиш некој да остане дома откако конечно ќе ја земат невестата да ти раскрене, зачисти и поднамести. Нема веројатно да оставиш така како што е, со храна на масата (која патем никој не ја јаде, и попусто е ставена на масата. Никој не јаде – ФАКТ! Да не се лажеме, џабе фрлени пари, ама од пусто „да не се посрамотиме“ и „што ќе кажат комшиите“ се трупа беспотребно храна и пијалаци).

Тој некој задолжен, таа пуста жртва, треба да ти расчисти и да ти ја варди куќата. Недај боже да уживаат во свадбата. Не, нека бидат жртви на чинов, на безумнава традиција.

Трето, се враќа момичево дома. А веќе 6 и кусур месеци не е дома бре. Се крие во детската соба, во царството на плишани мечиња и музички кутии и седи. Чека да ѝ ја урнат вратат и да биде „купена“.

Како некоја беспомошна, безгласна буква. Дали само јас чувствувам некој вид на понижување во сето ова?

Кое задоволство го наоѓате во оваа глупост? Дали сериозно ви е интересно? Што има тука традиционално, возбудливо, емотивно? Мене ми е смешно, изнасилено, драма со многу лоша глума.

Како ја оправдувате оваа „света“ традиција, кога прво најосновната почетна традиција – да се влезе чист и невин во брак не ни е испочитувана на никој? Како за некои традиции има простор, а другите ќе ги игнорираме и ќе се правиме наудрени? Нели сме од традиционалните?

Ајде ако не да ги вратиме црвените чаршафи на чардак и да ги развееме како доказ за невиноста на невестата – па традиција е!

Што сте се запнале со тоа традиција кога е безумна и неапликативна во денешно време? Живеете заедно, веќе имате дом. Која е поентата да се враќам кај мама и тато за свадбениот ден и да глумам?

„Па да се знае дека не си најдена на улица“. Сериозно, најдете подобар аргумент од овој.

Не, не сум од улица, никој од нас не е најден на улица. А и да е, и тоа не е толку страшно и жално.

Барем признајте си дека сакате да си ги „измерите“ со сватовите и да види светот од која куќа земате „роба“. Кој бил подотеран од двата табора, кој повесел, кој не знам ти што.

Признајте си дека е некој личен каприц кому никому не му се допаѓа освен на пар луѓе. Признајте си дека е губење време и пари, и многу, многу непотребни нервози.

Признајте си дека е застарена традиција која повеќе нема логика во денешно време.

Признајте си дека е досадно до зевање, дека на сите им го губите времето и наместо да ви дојдат луѓето одморени и весели на свадбата, во ресторанот стигнуваат уморни, испотени и со подуени нозе. Немаат веќе сила за свадбената прослава, откако половина ден веќе го поминале „на свадба“.

Признајте си дека земањето невеста е работа која треба да остане во минатото.

Содржината и ставовите изразени во авторските текстови и колумни претставуваат лични ставови на авторот и не мора нужно да ги одразуваат ставовите на редакцијата на порталот CRNOBELO.com

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

(О)Милена | Црнобело