Еден чекор во туѓите чевли ќе ви каже дека тие не „бркаат“ кариера – туку со години се обидуваат да имаат деца

„Живееме во свет каде што полесно е да се разбие атом отколку предрасуда“ -  не залудно рекол големиот Алберт Ајнштајн.

A пак ние луѓето сме навистина чудни битија... Навидум исти, а сепак толку различни.

А доволен е еден... Само еден чекор во туѓите чевли кој на „брутално“ молчалив начин ќе ја соголи реалноста.

Ќе сфатиме дека Марко од VI-3 со години ги носи истите, искинати патики - бидејќи живее во дом за деца без родители. А тој никогаш не го споменал истото.

Дека чичко Ѓоко не е излезен од хорор филм - туку неговите лузни се белег на хуманоста, бидејќи во младоста бил пожарникар.

Мајка му на Петар после работа чисти кај соседите - бидејќи нејзиниот сопруг Игор останал без работа. А другарите му се потсмеваа...

Еден чекор во туѓите чевли е доволен за да ги сфатиме солзите на старата, добродушна баба Вера - секогаш кога ќе ја чуе песната „Мотори“ - омилената на нејзиниот син Давид, страстен моторџија кој загина во сообраќајна несреќа. 

Срцето се кине и за Кико, соученикот кој седеше сам на одмор - бидејќи имал аутизам, постојано дрдорел и бил досаден.

Модринките на Марија сепак не биле од часовите по кик-бокс - туку од нејзиниот татко кој бил алкохоличар.

Дека Весна и Томче не „бркаат“ кариера – туку со години се обидуваат да имаат деца. А и да „бркаат“, што пак вам ве засега?!

Ќе сфатиме дека насмеаната колешка Неда, во себе носи голема тага и темнина бидејќи некогаш била безмилосно оставена.

Ех луѓе тој проклет чекор, колку може да раскаже...

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

Мила М. | Црнобело