Што ми е најтажно кај луѓето што мислат дека знаат сè? Што никогаш нема ниту да научат!

Тие се полни со себе, со грам „школо“ мислат светот го освоиле.

Не учат од луѓето околу нив, не учат од искуствата, не слушаат што имаат другите да кажат.

Во заблуда се дека сè знаат.

Пристапуваат саркастично и потценувачки.

И најтажното од сè е што никогаш нема да научат.

Не знаат да препознаат во кој или што се крие лекцијата.

Стигнале до одредена граница и мислат тоа е тоа, забораваат дека само небото е граници.

И секој ден е нова лекција.

Секое искуство е нова лекција.

Секој човек е нова лекција...

Со его кое се мери во тони.

Со нос во облаци.

Со став дека знаат сè.

Ниту да се преиспитаат, ниту да се среќни кога некој на нешто им посочува и за нивно добро им кажува.

Не знаат да прифатат критика.

Се лутат.

Сами себе си го спречуваат растот.

Мислат дека се безгрешни.

Не грабаат за повеќе.

Се плашат од конкуренција.

Место да сакаат да учат од подобрите од нив.

Тие се заплашени од нив и ги бојкотираат.

Зошто?

Јас сакам да учам од поискусните, попаметните, повештите, посмелите, покреативните, подобрите.

И во ред е да постојат такви околу мене, само во круг на такви ќе можам да растам.

Никогаш не одам по линија на помал отпор, ниту сакам да се сокријам во толпата, да останам невидлива, да поминам полесно.

Таквите кои тоа го посакуваат и од конкуренција се плашат? Не растат!

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

С. С. | Црнобело