Квалитетниот пармезан се разликува по звук и уште 9 факти поврзани со него

Пармезанот e несомнено тоа една од најпознатите состојки на италијанската кујна.

Тој е најпознатото цврсто италијанско сирење кое го освојува целиот свет со својот божествен вкус.

Ова се некои од најинтересните факти поврзани со пармезанот со неповторлив мирис, во кој се чувствуваат нијанси на грозје и ананас.

1. Неговото оригинално име е Parmigiano-Reggianо и доаѓа од имињата на областите каде што со векови се подготвува по истиот рецепт - реоните околу Парма, Реџо Емилија, Модена и Болоња, распоредени во областа Емилија Ромања. Зборот „пармезан“ се јавува во француската варијанта на името, по која сирењето е познато низ целиот свет.

2. Во 2008-ма година Европскиот суд наведува дека само сирењето произведено во овие области, може да има натпис „Parmigiano-Reggiano“ и токму тоа е единственото тврдо сирење во светот, што легално може да се нарекува пармезан.

3. Се верува дека рецептот за пармезан е дело на монасите од бенедиктинскиот ред, кои направиле вкусен млечен деликатес при обидот да подготват сирење со голема трајност.

4. Пармезанот се произведува од непастеризирано кравјо млеко, се мешаат два вида млека - од вечерно молзење, кое се обезмастува и од утринското молзење што се додава целосно природно.

5. За производство на 1 килограм пармезан потребни се 16 литри кравјо млеко. Оформените пити се потопуваат околу 3 недели во посебни раствори. Потоа се оставаат да зреат на дрвени полици, на строго контролирана температура и влажност на воздухот.

6. Во зависност од времетраењето на зреење се разликуваат 3 вида пармезан - свеж (зрее до година и половина), стар (до две години) и многу стар (до три години), при што зреењето постојано се контролира и следи од мајсторите.

7. Големите пити пармезан се вртат периодично и по нив се удира со минијатурни чекани, а според добиениот звук се препознава дали сирењето е добро и дали има шуплини во внатрешноста, кои секако не се пожелни. Тие кои имаат многу празнини или се со понизок квалитет се мелат и се продаваат по пониска цена.

8. Една просечна пита достигнува тежина од околу 30-36 кг. Обвивката е цврста и сјајна, а бојата во внатрешноста на сирењето варира од боја на слонова коска до жолто-портокалова во зависност од степенот на зреење. Има зрнеста, лушпеста структура и не може да се сече со обичен нож па за тоа цел во Италија користат апарат сличен на длето.

9. Пармезанот е истовремено и десертно и трпезно сирење. Само додадете го врз брускети или потелчен леб, шпагети, паста, лазањи, пица, рижото, супи, салати и сосови. Одлично се комбинира и со овошје (најчесто смокви и круши), кои се меѓу омилените комбинации на Италијанците. Да не заборавиме дека совршено се комбинира и со вино, особено со најсилните црвени вина.

10. Природното зреење го прави лесно варлив за организмот - на пример, 100 грама пармезан се варат за 45 минути, додека 100 грама месо - за 4 часа. Истовремено, 100 грама пармезан содржат протеини колку 185 грама телешко месо, 225 грама пастрмка и 190 грама свинско месо. Сирењето е богато и со калциум, па затоа е корисно за коските и забите.

М. С. | Црнобело