Луѓето кои плачат се ментално посилни

За жал, не сите емоции се создадени еднакви. Најприфатената емоција - среќа, е знак на доверба, сигурност и успех. Дури и кога не се работи за искрени чувства, учени сме дека среќата и насмевката се сигурни начини за стекнување на пријатели и обожаватели.

Стравот е можеби најчестата емоција. Сите се плашат од нешто, како напуштање на работа, осаменост, соочување... А, со оглед на дневното ширење на стравот тој е најчеста емотивна сензација.

Гневот е, исто така, широко прифатен како сосема нормална емоција.

Гадењето е сугестивно, додека тагата спаѓа во посебна категорија. Надворешните изрази на тага, како што е плачењето, се сметаат за знаци на слабост и несигурност, што се должи на општеството.

Луѓето кои не се плашат да ја изразат тагата, всушност се ментално поздрави од оние кои ја потиснуваат. Еве зошто:

1. Тие не се плашат од своите емоции

Ако, на пример, сте преплавени со радост, дали ќе ја криете насмевката? Ако сте имале ужасен ден на работа и вашиот цимер го испил последното ладо пиво, не би биле гневни? Значи, ако сте тажни, зошто не би плачеле? Зошто да не ви се даде правото да бидете тажни? Тагата и плачот не се знак на слабост, тоа е знак дека сте човек и дека имате чувства.

2. Тие ги разбираат лековитите својства на солзите

Солзните канали го ослободуваат стресот, анксиозноста, тагата и фрустрацијата од вашиот мозок и тело. Лековитите својства на солзите не се ограничени само на тажните, туку и среќните солзи. И во двата случаи се справувате со екстремни емоции. Овие емоции мора да се изразуваат, во спротивно ризикувате физички и ментални проблеми. Освен што помагаат при стрес, солзите конкретно имаат и научна корист, бидејќи ги испуштаат токсините кои можат да убијат 90-95% од бактериите во очите.

3. Тие ги знаат терапевтските бенефиции на солзите

Плачењето го стимулира ослободувањето на ендорфинот, хормонот на среќата. Чинот на плачењето овозможува комплетно ослободување на лошите емоции. Ова ни овозможува да размислуваме појасно за проблемите и да не бидеме толку обземени од нив.

4. Тие не се грижат за општествените очекувања

Плачењето е стигматизирано и за двата пола. Ако жените плачат тоа е знак на нестабилност, ако мажите плачат тие не се доволно мажествени. Сите овие генерализирања ги охрабруваат двата пола својата тага да не ја покажуваат во јавност, што е сосема погрешно.

М. А. | Црнобело