„Првпат сум бремена, ве молам, престанете да ме заплашувате“

Бабини деветини, народни верувања и „на комшиката на тетка ми така ѝ се случи“ се само дел од приказните кои можат да ги извадат од памет жените кои се бремени првпат.

Прочитајте ја оваа искрена исповед на една трудница и сите предизвици со кои се соочува во бременоста, само поради ваквите приказни.

„Беше приквечер, лето, кога со радост ги дочекав двете црти на тестот за бременост. Викав по мојот сопруг. Се обидувавме да зачнеме веќе извесно време и нашиот сон веќе почна да се остварува. Ноќта ја поминав со измешани емоции, збунета, плачев, но и ми беше прекрасно.

Она што не го знаев е дека во следните месеци, покрај сите тестови и прегледи, ќе треба да се борам и со теориите и приказните на моите најблиски.

Привичните симптоми ми беа како и во секоја бременост, но моите пријателки и роднини веќе почнаа со своите приказни, до степен што се плашев од самата себе.

'Твоето тело веќе нема да биде исто','Можеби ќе треба да направиш липосукција после породувањето', 'Зарем не ти пречи овој мирис?'...

Кога дознавме дека ќе добиеме девојче, го објавивме тоа на социјалните мрежи. Добивме многу честитки и поддршка, но и: 'Пази се, девојчињата ја крадат убавината на мајките', 'Чувај го сопругот, татковците се приврзуваат за ќерќите многу'...

Секоја нотификација, наместо радост, ми предизвикуваше превртување на очите. Сите сакаа да го споделат своето искуство со скриениот шеќер, со дупките на плацентата, крварењата во текот на поодминатите месеци, прееклампсијата и автоимуните болести кои ги стекнале по породувањето.

Станав навистина параноична, а сите околу мене пак, станаа експерти во областа на гинекологијата и акушерството. Имаше приказни за неефикасна епидурална, за заглавување на бебе во родилниот канал, за неуспешни доења, за постпородилна депресија... Секој се чувствуваше повикан да коментира, особено во периодот кога мојата бременост стана видлива.

А тогаш, почнаа и моите мисли да ме предаваат. Што ако немам млеко? Што ако папочната врвца ја загуши при породувањето? Во текот на бременоста се случуваат и непријатни моменти, но секое тело е различно. Сепак, теророт ме загуши.

Сега, кога сум при крајот со бременоста, размислувам за сите оние мајки кои ги слушаат овие совети и приказни. Па, тоа е ужасно. Тоа е чист страв во коски.

Би сакала да ви порачам на сите - кога ќе дознаете дека некоја жена е бремена, задржете се само на честитките. Особено ако е првпат. Таа е толку исплашена и несигурна, а вашите хорори сигурно не ѝ помагаат, ниту олеснуваат.“

Е. Д. | Црнобело