Напади на паника, пасивна агресија: состојби што ги имаат оние кои доживеале траума во детството

Многу возрасни луѓе се принудени да се справат со траумата што ја доживеале како деца. Понекогаш само ги криеме работите, бидејќи на тој начин ни е полесно, отколку да се соочиме со нив.

Ова го правиме дури и несвесно за да се заштитиме. Важно е да работиме на овие проблеми и состојби за да може да имаме подобар живот.

Напади на паника

Оние кои морале да се справат со траума на млада возраст, честопати се борат со вознемиреност подоцна. Тие секогаш гледаат зад себе, затоа што целиот свет го гледаат како закана.

Поради ова имаат чести напади на паника дури и кога знаат дека во некоја ситуација навистина нема причина за паника. Тие страдаат од напади на паника секој пат кога ќе доживеат стрес.

Зона на комфор

Секое трауматично искуство што го доживувате како дете може целосно да го трансформира остатокот од вашиот животот. Загрижени сте бидејќи никогаш повеќе не сакате да бидете во ваква ситуација, или во слична ситуација.

Ова ве прави внимателни и не сакате да ризикувате, дури ни за важни работи. Сакате да останете таму каде што се чувствувате удобно, дури и ако тоа значи да се држите подалеку од постигнување на вашиот целосен потенцијал.

Пасивна агресија

Обично е полесно да се дејствува индиректно, отколку директно да се реши причината за вашите проблеми. Кога луѓето се премногу исплашени да го сторат тоа, поминуваат многу време обидувајќи се да го потиснат гневот.

Можеби не се подготвени за директно соочување, но почнуваат да дејствуваат пасивно-агресивно во обид да останат суптилни.

Улога на жртва

Ова се случува кога жртва на некаква форма се навикнува на улогата. Кога некој е третиран како беспомошна жртва долго време, почнува да верува во истото. Но, откако ќе исчезне вниманието, почнува да се чувствува осамено.

Се обидува да се справи со ова со прифаќање на улогата на жртва. Смета дека е побезбедно да ги почитува наредбите отколку да ги дава.

Ашера | Црнобело