„Татко ми има биполарно растројство - како ми изгледаше растењето со него?“

Што научив од растењето со родител со ментална болест:

Зборувањето отворено е клучно и ја подобрува негата за таа личност.

Татко ми беше здрав во поголем дел од моето детство, но мајка ми знаеше да каже: „Зошто кога некој има срцев удар, соседите доаѓаат да му помогнат, а кога некој има криза со менталното здравје, никој не се јавува?“

Токму ова ми беше водилка за биполарното растројство на татко ми да го прифатам како медицинска состојба на биолошка база и со тригери од околината. И да бидам искрена...
Да, на моменти болеста на татко ми влијаеше на нашите животи, но тоа не беше поинаку од начинот на кој другите хронични здравствени состојби погодуваат едно семејство. Немаше од што да се срамиме.

Биполарните епизоди на татко ми се случуваа многу, многу ретко.
Биполарното растројство се карактеризира со епизоди, односно одредени периоди кога симптомите се силни. Помеѓу тие епизоди личноста најчесто е стабилна.

Колку поефективни лекарства зема личноста, толку подолго трае периодот на стабилност.

Татко ми беше хоспитализиран во психијатриска установа еднаш кога бев во градинка. Моите родители со мене зборуваа смирено за сè, па не бев загрижена, само едвај чекав татко ми да се врати дома.

Потоа, беше хоспитализиран вторпат дури кога имав 18 години.
Во меѓувреме знаев дека татко ми разговара со психијатар, но неговата болест не влијаеше на моето секојдневие.

Татко ми никогаш не закрепна од епизодата што ја имаше кога имав 18 години.
По хоспитализирањето поради манија, тој падна во тешка депресија која траеше речиси 15 години. Не беше способен да работи или да се грижи за своите дневни потреби.

Кога моите родители се разведоа тој се всели кај мајка му, а на 51 година отиде во дом.

Па, така јас станав одговорна за неговото здравје и пишував и статии за потребните подобрувања во здравствениот систем кои им се потребни за лицата со ментални болести.

Секогаш кога разговарам со други семејства во кои има член со ментални проблеми, нагласувам дека моето детство беше здраво и среќно.

И животот на татко ми е среќен. Во домот тој ја запозна својата втора сопруга, со која се заедно речиси 8 години. Живеат во домот.
Токму викендов тој беше на пица и куглање со моите ќерки.“

С. С. | Црнобело