„Чуваме околу 200 кошници. Во пчеларството секогаш има работа, па Бубе е многу е внимателен и трпелив со пчелите, работи смирено и со почит. Чува и цвеќиња, а омилена му е лавандата, затоа што привлекува пчели и мириса на мир“, вели мајката на Бубе за CRNOBELO.com.

„Еден мој работен ден како акушерка започнува со преземање на смената и запознавање со здравствената состојба на пациентките на одделението. Бројот на породувања во кои учествувам зависи од динамиката на одделението и од смената, но во просек можам да бидам дел од неколку породувања во текот на една работна смена“, вели Сања Буклишева (43) од Радовиш, специјализирана акушерка за интензивна нега во родилна сала.

„При првата прошетка низ Олимпија Парк во Минхен, Миа забележа девојче во лизгалки и љубопитно тргна по неа. Девојчето одеше на тренинг, а Миа без двоумење влезе во лизгалиштето и ги набљудуваше децата што тренираа. Тоа беше моментот кога се роди љубовта кон овој спорт“, вели за CRNOBELO.com Ангелина Петровиќ, мајката на нашата мала лизгачка.

„Првите средби со неговото семејство беа малку стегнати, имав трема. Доаѓам од Македонија, сум јавна личност и нормално е родителите да имаат прашалници во глава 'Од каде се појави сега оваа девојка?'. Чувствував дека на почетокот беа малку скептични, но јас бев своја и мислам дека токму тоа им ги освои срцата“, раскажува Сузана Гавазова за CRNOBELO.com.

„Носам облека што ме прави среќна. Во мојот ум, класичниот леопард принт е „неутрален“, затоа што го доживувам како лесен за комбинирање. Мој „неутрален“ кармин е циклама розов, а најлесната чанта за комбинирање ми е неон жолта“, вели Ивана Штериова Каранику, девојка со уникатен моден стил, за CRNOBELO.com.

„Почнав да пуштам музика многу спонтано, речиси случајно. Но, ако размислам подобро, диџејството е само збир од сите клучни нешта со кои луѓето што ме познаваат би ме поврзале – музика, танцување и позитивна енергија. И време е да се стави крај на кичот“, вели Марија Јанчевска (20) од Скопје.

„Мојот интерес за болеста која го допира скоро секое семејство во Македонија, е врзан и за моето семејство. Татко ми храбро живееше со дијабет многу години и гледајќи ги неговите борби и данокот што болеста го зема, решив тоа да биде мојот професионален фокус“, вели за CRNOBELO.com Даниела Настеска, која предводи свој тим за истражување дијабет тип 2 на Оксфорд.

„Секој ден се будев со страшни главоболки. Мачнина. Нервоза. Мрзливост. Немав енергија, немав волја, немав живот во себе. Бев присутен физички, но отсутен како сопруг и како татко“, искрено вели Александар Танкоски (34) од Охрид.

„Моите родители забележале уште кога сум била на 6-годишна возраст. Првично на фотографија дека се случува нешто со моето око, па решиле да ме однесат на офталмолог каде што ми беа дадени очила. Но, и покрај очилата често знаев да бутнам нешто, да се удрам или да опипувам простор за да пронајдам некаков предмет. Најтешко ми е кога се движам сама навечер и најчесто секогаш имам некој со мене за да ми помогне, дали е тоа семејството, партнерот или друштвото“, вели Каја Милошевска (26) од Скопје.

„Веселбата за свршувачката беше во дворот на мојата куќа во Дар ес Салам со моето семејство, инаку Македонците како сопрузи многу повеќе учествуваат во домашните обврски за разлика од Африканците“, вели мисицата Кристина Томас од Танзанија, која љубовта ја доведе во Македонија.

„Јас не го чувам минатото во кутија или ормар – туку гордо го носам на себе со почит кон она што не е купено за една сезона, туку е создадено да трае. Често се случува стар накит од мајка ми и баба ми да добие нова димензија во моите раце“, вели Елена Димовска од Битола.

„Тешко е да се каже која креација ни е омилена, но би ги истакнале чоколадните букети, каде секој цвет го полниме со богато и вкусно полнење по желба на клиентите, како и чоколадните MAM

„Не готвам, но сакам да си подготвувам интересни ‘бранчови’. Хит ми се оние со авокадо, јајца, путер, домат, мортадела и домашно испечен топол леб, лудница!“

„Најтешко е чувството дека немаш „резерва“. Нема кој да го причува детето еден час за да здивнеш. Нема кој да ти каже „оди одмори, јас ќе средам“. Сè е на нас двајцата. Кога детето е болно, кога не спие ноќе, кога сме уморни – нема замена“, вели Зои Блаж за CRNOBELO.com. Таа е мајка на 8-месечната Мариа, а со сопругот ракометар од Словенија живеат во Германија.

„Хемофилијата ми е дијагностицирана како бебе на 2 месеци, после појавување на неколку модринки по телото при бањање. Веќе на 5-годишна возраст почнувам да осознавам дека кога јас ќе се повредам завршувам во болница, а брат ми не. Пред започнување со школување моите ми ја објаснуваат мојата ситуација и моето прашање беше: А кога ќе оздравам?“, вели Бојан Чунде (38) од Прилеп.

„Во новинарството никогаш нема 2 исти работни дена. Кога ќе стигнам во канцеларија, никогаш не знам каде ќе ме одведе денот - дали на некој прес, на интервју, концерт, промоција… Дури и да сум цел ден пред компјутер денот е различен – не знам на кои теми ќе работам, со кого ќе се слушнам, за кого ќе пишувам, кому ќе му пратам прашања за интервју“, вели новинарката Андријана Јовановска (47) од Скопје.

„На почетокот ми беше очекувано сите да ни делат совети за бебето, па и не реагирав многу, дури и си правев мајтап. Ама никој не ми кажа дека ќе ги слушам истите работи од сите, по едно милион пати. Ти не бараш совет, ама тие сепак да ти кажат!“, вели Виктор Апостоловски за CRNOBELO.com и ни раскажа за првите месеци и предизвиците што му ги донесе татковството.

„Првата тетоважа ја ставив на 17 години, а сега имам 37. Бидејќи бев малолетна мајка ми дојде да потпише согласност. Но, оттогаш веќе две децении јас не престанав со тетоважите, а мајка ми на секоја нова тетоважа 'се откажува од мене', еве веќе 17 пати“, вели Стефани Христов (37) од Скопје.