Пукнува така човек понекогаш... Кога од сите страни доаѓаат само лоши вести

Пукнува така човек понекогаш.

Кога сè ќе се собере.

Кога од сè ти е премногу.

Кога мозокот сака да ти експлодира од премногу мисли, а душата од премногу грижи.

Кога ќе ти се насоберат стравови.

Кога од сите страни доаѓаат само лоши вести.

Едноставно пукнуваш.

Се исплакуваш.

И плачеш повторно.

Сè додека имаш солзи.

Па, се смируваш.

Стивнуваш.

Па, чекаш да помине.

Си вариш кафе или чај.

Се обидуваш да ги собереш делчињата од себе и продолжуваш понатаму.

А, има понатаму, запомни, и тоа може да биде нешто добро и убаво.

Мора да постои место каде што понекогаш можеш да бидеш среќен и сигурен и каде ќе ти биде топло на срцето.

Место кое ќе те потсети на мекиците од мајка ти, мирисот на пената за бричење на татко ти или на мирисот на косата на сестра ти, кога бевте деца.

Само испиј ја таа шолја кафе или чај, смири се и диши длабоко.

Полека.

Ќе биде добро.

Извор / фото: depositphotos.com