Две силни будистички пораки за оние кои се премногу самокритични

Самобендисаноста и ароганцијата не се посакувани карактеристики кај личноста, но не е добра ниту преголема самокритичност.

Понекогаш луѓето се склони претерано да се самообвинуваат за многу нешта, дури и за оние за кои воопшто не се виновни. Затоа, мора да престанат со тоа.

Критикувањето е бескорисно и штетно кога е претерано. Наместо да се самокритикуваме, подобро е да излеземе од менталната заглавеност и да ја видиме поголемата слика.

Будистите следат две големи вистини поврзани со себеспознавањето:

Вистина 1: Промената е единствената константа во вселената

Будистите веруваат дека промената е неизбежна. Времето се менува, вие се менувате, вашето тело, луѓето и светот околу вас. Промената е насекаде и тоа не можете да го негирате.

Кога се обвинуваме себе за нешто, треба да се сетиме дека промената е неизбежна. Направените грешки не можеме да ги избришеме, но можеме да научиме од нив.

Грешките не се она што сме ние. Никогаш нема простор за самообвинување, туку само за учење.

Вистина 2: Причини и услови

Промените се темелат на причини и услови. Според Будизмот, сите имаме моќ за делумна промена на причините и условите.

Навистина може да постојат стотици причини зошто денеска сте во ситуација каква што сте, но постојат и непознати компоненти и секако, неизбежни промени.

Поради тоа, не треба да се обвинувате само себе кога нешто ќе ви се случи, туку треба да бидете свесни дека во сето тоа учествуваат и други причини. Затоа, разберете и прифатете дека промените се неизоставен дел од животот, какви и да се.

Е. Д. | Црнобело