Белата лага на еден скромен македонски пар го извади најзлобното од нивните пријатели

 Каква чиста злоба им се крие во срцето за да им ја расипат убавата вечер на овие скромни луѓе? Не идат тие секој ден во кафеана. Плус, роденден славеле. Повод имало.

eden-skromen-postar-makedonski-par-napravi-greshka-no-drugive-da-gi-raspnat-ne-trebashe-01.jpg

Постар брачен пар деновиве ми се исповеда: „Леле, како се посрамотивме и тоа на 60 години, леле што дочекавме, како можевме да го направиме тоа...“ Јас им велам: „Полека, полека кажете ми смирено што сторивте, кого навредивте“ и тие почнаа да ми се исповедаат за својата мака.

„Сакавме да прославиме заедно роденден на едниот од нас и имаме едни пријатели кои постојано ни се канат сами во такви пригоди, а имавме желба да биде поинтимно со чаша вино во кафеана, мезе и музика за душа. Со време посветено на нас, што би се рекло.

И за да го остваривме планот не знаеме кој ѓавол нè тераше ама ги излажавме. Им кажавме дека ќе одиме на гости кај едни пријатели, а всушност планиравме во кафеана, но сакавме да бидеме сами, а и да не се навредат ако им кажеме да не доаѓаат.

И како по филмско сценарио ние со цвеќето во близина на кафеаната, насмеани од уво до уво кога ете ги нив. Се стаписавме кога ги видовме, ама продолживме со приказната дека наводно ќе одиме кај пријателите. Нели веќе се фативме за орото.

Потоа, ѕвонеа на телефон. Не им кренавме. Кога за помалку од еден час откако седнавме на вечера ете ги нив. Дојдоа и седнаа на масата до нашата. Е тогаш ни дојде момент „Зини земјо голтни нè“. Ни велат: „Нели ќе одевте кај пријателите... Од каде тука? Ние веднаш сфативме дека лажете и се вративме назад, дојдовме да ве фатиме на дело.“

Ние пребледевме од срам. Ги поканивме на нашата маса. Ги почестивме пијачки и им се извинивме за лагата. Им кажавме дека само сме сакале вечер за нас.

Цела вечер ни префрлаа. Ни велеа колку биле паметни, како нè фатиле на дело. Нè исмејуваа додека ние виновниците тоневме. Ниту роденден видовме, ниту се напивме, ниту се најадовме, ниту си посветивме време еден на друг. На крајот скарани појдовме дома. Како можеше вака да се посрамотиме? Никогаш не лажеме и сега, на 60 години, ова го направивме. Ужас“, ја завршија својата исповед.

И јас им дадов милион и едно оправдување зошто маката на душата да им биде помала, но тие не ми веруваат. Еве ги сè уште се обвинуваат.

Им кажав дека сториле грев што лажеле. Срамота е. Требало само да им кажат дека ќе одат во кафеана, но сакаат да бидат сами, не сакаат и тие да дојдат со нив. Навистина немаат обврска дури ниту да им се објаснуваат зошто и како.

Овие пак, невини душички, дури и лажеле во име на пријателството. Не е оправдување. Згрешиле и навистина била срамна ситуацијата. Но, нивните намери и некако ќе ги разберам.

Туку овие другите... Тие не ги разбирам. Каква чиста злоба им се крие во срцето за да им ја расипат убавата вечер на овие скромни луѓе? Не идат тие секој ден во кафеана. Плус, роденден славеле. Повод имало.

Во ред. Ги фатиле на дело. Нека почекаат следниот ден. Нека ги прекорат, па и нека ги посрамотат со нагласок на тоа дека пријателите не треба да се лажат, дека вистината е подобра од секоја лага.

Но, да одат до дома, па да се вратат назад, па да влезат така дрско во кафеаната, па да ја посветат цела своја вечер за да ја расипат вечерта на некој друг - не разбирам. Колку треба да им се црни душите за ваков потег? Само да напакостат. И кој знае колку им се полнело срцето додека луѓево се препотувале и пребледувале пред нив од срам.

Што почувствуваа моќ, задоволство, сатисфакција? Или само малку храна за своите напатени душички. Од туѓата несреќа сакаат малку да се нахранат за да заборават на своите трагедии. Не сфаќаат дека поради ова трагедиите што ги живеат нема да им бидат помали, ќе им бидат исти. Не сфаќаат дека лошото со добро не раѓа. Не сфаќаат дека ако повредиш некого, нема да се издигнеш себеси на пиедестал.

Првите погрешиле наивно и не смее да им се повтори, ама овие вториве... Е од таквите ми е страв во животот!

Прочитајте и Бабичка паѓа во скопски автобус: „Глупава една, неспособна, имаш ли очи?“

©CRNOBELO.com Забрането преземање и копирање. Крадењето на авторски текстови е казниво со закон.

Автор: С. С. | Црнобело

Би можело да ве интересира:

„Може да танцувате до зори, па во 8 да одите на работа и не, не мора да пиете мача - само уживајте в... „Мора да водите сметка за храната. Мора да пиете 2 литрa вода дневно. Мора да сп...
„Некогаш го сакавме снегот. Едвај чекавме да падне. Правевме снешковци, имавме санки“ Некогаш го сакавме снегот. Едвај чекавме да падне. Правевме снешковци, имавме са...
„Син ми инаку прозборе на 10 месеци“ - Во ред мамичке, гледам, сега личи на иден претседател на држа... „Леле Лука мој вака, леле Лена моја онака“... Деца се, не сакам да коментирам, н...
Сара Климоска за CRNOBELO лексикон: „Во основно бев златно дете со сите петки, а во средно ме фатија... „Лажев дека одам кај другарка ми во истата зграда и облекував пижами преку облек...
„Син ми (2) ме удри со глава, речиси ќе завршев со скршеница во Државна болница - Мајки, вака тешко ... Во животот никој ме нема „малтретирано“ како моето дете. Добро, јасно е и дека н...
Александар Митевски за CRNOBELO лексикон: „Малку ми е незгодно кога во кафеана ќе засвират и некоја ... „Една работа за која се каам во кариерата се политички кампањи и политика. Со го...

Најчитани неделава

sonovnik-sidebar.jpg