Писмо на една мајка до синот: „Денот беше ужасен, но ти ми прости за сè и ми рече - Мамо, топла си како лето“

Денес, премногу пати ти се извинив и ти лесно ми прости, како што често тоа го прават децата. Кога си легнавме ми рече: „Мамо топла си како лето“. Mи потекоа солзи. Делумно се чувствував виновно заради ужасниот ден, делумно затоа што ти помниш само дека мама е топла како лето.

Денес, телевизорот беше вклучен премногу долго.

Денес, ние двајца речиси успеавме да постигнеме договор за храната со леб.

Денес, малку повеќе урина заврши на подот отколку во тоалетот и не успеав во целост да скријам дека сум нервозна.

Денес, премногу пати ти се извинив и ти лесно ми прости, како што често тоа го прават децата.

Но, доаѓа вечерта и ние си легнуваме во твоето мало креветче и цврсто се гушкаме во темницата.

По дваесет минути разговор, станува тивко. А, тогаш, како и секогаш, ти ја изговараш последната реченица за овој ден. Таа вообичаено се однесува на Бетмен.

Но, вечерва, ми рече: „Мамо ти си како лето. Ти си моја топлина“.

Неколку минути подоцна, ти заспа и ме остави да се топам од твоите зборови.

Те гледав подолго време. Се надевав дека ако те гледам доволно долго и силно, ќе успеам засекогаш да ја запомнам оваа твоја верзија. Дека ќе го сочувам твојот тригодишен шарм.

И ми потекоа солзи. Делумно се чувствував виновно заради ужасниот ден, делумно затоа што ти помниш само дека мама е топла како лето.

Со прегратките на крајот, денот беше спасен – се искупив.

Бев убедена на почетокот дека погрешно те воспитав, дека ти правам лоша услуга затоа што не те учам да заспиваш сам.

Но, сега сигурна сум дека оваа моја лоша навика е единственото нешто што сум го направила како што треба.

Извор