„По вторпат останав бремена кога првиот син Ѓорѓи имаше 8 месеци. Прегледите ги вршев во Струмица, сè беше уредно по ехо... Сè до моментот кога го родив. Плодовата вода беше заматена, тој имаше голтнато од неа и беше испратен итно во Скопје, каде кога го прегледаа на ехо, видоа дека има отворено комора и преткомора...“, споделува Данче Серафимова (30) од Струмица, која денес е мајка на две деца и на едно ангелче.

„Во шоуто се пријавив сама, со верба во Бога, без да кажам никому, па дури ни дома. Сакав прво тивко да видам дали и Господ мисли дека ова е вистинскиот пат за мене. Кога ме повикаа во Берлин, тогаш им открив сè на моите најблиски“, вели за CRNOBELO.com Тина од Струмица, која растури на аудицијата во The Voice.

„Силниот удар на тајфунот Матмо дојде ноќта кога сите се вративме дома. Пороен дожд, со грмежи и молњи, кој не престана до следното утро. Со тоа дојдоа и поплавите, а и откажувањето на почетокот на турнирот што беше планиран за 7-ми октомври. Поплавен беше повеќе од половина град “, вели Христијан Проданов, QA инженер, музичар и „суперхерој“ од скопските маратони.

„На играорна ме запиша мојата покојна баба, и тоа ми е најубавиот спомен од неа, нешто по што ја паметам со секоја проба и секој настап. Не сакам да се изразам со зборот „должен“, но за мене тој збор што си го дадов сам, во нејзин спомен, планирам да го одржам додека можам. За мене играњето ора е љубов“, вели Александар Димов (29) oд Валандово за CRNOBELO.com.

„Со сопругот сè работиме сами. Најпрво се создава 3Д моделот на компјутер, потоа се подготвува за печатење со специјален софтвер и се печати“, раскажува Габриела Спасевска од Штип

„Начинот на живот со баби и дедовци каков што сме навикнати во Македонија, каде што тие буквално секојдневно се вклучени во грижата за децата, во Норвешка не постои. Ќерка ми Оланна за првпат преспа кај родителите на мојот сопруг, сама без нас, првпат оваа година, на 6-годишна возраст“, вели Ана Најдовска, која со сопругот и двете деца живее во Осло.

„Го имаме неформалниот победник на маратонот! Не трчаше за медал, туку за Македонија“, беа коментарите за Благоја Ацковски (72) од Скопје, а ние не можевме, а да не го исконтактираме. И не не разочара, и ведар и инспиративен и за секоја пофалба. Ни кажа дека истрчал повеќе од 45 полумаратони, планинари, си прави домашно слатко, има овоштарник, а матичната докторка ја посетува само еднаш годишно. Браво хероју од реалноста!

„Предраг имаше девојка, со неа се забавуваше 4-5 години, а јас бев тогаш во екот на популарноста. И се сретнуваме во Театар за деца, јас работев таму, а он во тоа време се вработи во театарот, ама не се ни погледнувавме. Јас го загледував, уствари, а тој мене не, зашто мислел дека јас сум таква ѕвезда што ме носат на работа и ме враќаат со кола со шест врати“, се сеќава актерката на почетоците на љубовта со сопругот.

„Животните како да чувствуваат дека тој нема лоша намера, не бегаат, туку остануваат мирни, што му овозможува да ги набљудува одблизу. Не се плаши од змии, препознава кои видови може да се опасни и е претпазлив, но никогаш не покажува страв“, вели мајката на малиот Доријан за CRNOBELO.com.

„Имав период во животот кога хемотерапијата ми ги убиваше и добрите и лошите клетки, ми го смени размислувањето за животот, но, за среќа, не ми го уништи чувството за сопствениот стил. Љубител сум на капи, очила за сонце или какви било модни додатоци, носам парчиња кои не мора да бидат бренд, туку само да ми се допаднат на прво видување“, вели Ане Апостолоска (48) од Скопје.

„Мирисот на ајварот кај баба, првата возбуда од школскиот ден, прашината од игралиштето, заморот и радоста од качувањето до манастирот Св. Ѓорѓи и бучавата од кафулето во центарот - тоа е моето Валандово, тоа е моето Балинци, мојот дом и мојата приказна“ - вели Александар Динев за серијалот „За мојот роден крај“.

„Сите детали беа рачно изработени и, што е најважно, целосно јадливи. Меѓу два ката поставивме 1.000 мали кристалчиња, осветлени со LED сијалички, кои блескаа со неверојатен сјај и создадоа магична атмосфера“, вели Наташа Исковска од Битола, која веќе 12 години декорира торти.

„Станав извидник на 9 години и веќе 26 години сум дел од таа приказна, сега и како претседател (старешина) на мојот одред „Галеб“. Извидништвото претставува еден вид на школа за животот. Тука децата учат најпрво како да се грижат за самите себе, како да му помогнат на другарчето, како да делат и да креираат пријателства за цел живот“, вели Ана Трпчевска (35) од Скопје.

„Првпат се запознавме со Никола на плажа во Охрид. Јас бев со другарка, а тој со другар и ни пратија пченки да нè почестат, сметал дека е поуникатно од пијачки (ха-ха). Никола ме побара за жена во Истанбул, а свадба правевме покрај Охридското Езеро“, вели Јасмина Попоска (37) од Струга за љубовната приказна со Никола Јакимоски (31) од Охрид.

„За специјални настани и вечерни излегувања, јас секогаш бирам да носам мое парче. Сакам мојата појава да биде автентична, да зборува за мојот труд и мојот свет“, вели модната дизајнерка Славица Јанкуловска Цаци (41), која смета дека шапките имаат моќ да ја подигнат секоја комбинација на повисоко ниво и да додадат драма, шик нота и мистерија.

Во нашето општество и понатаму постои стигма дека моторџиите се т.н. „грубијани“ односно луѓе кои не се социјално вешти и генерално не можете да ги најдете во интелектуалните кругови. Но, луѓето како Александар Петровски го покажуваат токму спротивното и ги уриваат предрасудите поврзани со оваа група на луѓе.

„Јуле е посебна жена, во мои очи легенда. Од погон и берење праски има стигнато до најдобар key user во Македонија и SAP специјалист, во тоа време прва на Балканот. Жена ѕвер, се сеќавам како мала кога и да излезеше од дома, ја пратеше трага од парфем, секогаш беше скоцкана од глава до пети, со кармин и лак за нокти во тон“, вели Ивана Кнез за својата мајка и идол.

Горан, е дипломиран актер, магистер по режија, музичар, вљубеник во цртањето. Го гледавме во филмови како До Балчак, Исцелител и Лазар, а оваа година со твојот рок бенд Пеперминт слави 25 години постоење, исполнети со многу хитови.