За родителите кои го загубија второто свое дете откако пред неколку години во странство им беше убиена и ќерката. За цивилите кои со сопствени возила однеле повредени директно за Скопје... За вистинските херои од Кочани - нешто што нема да го прочитате и видите на друго место, а никој не ги спомнува.

„До сите кои сè уште се борат за живот, мислам на вас и ви посакувам сила додека се борите“, вели Петар Маркоски и трогнува со изведба од песна на ДНК.

„Мојата здравствена состојба е добра и стабилна, а сега следува малку подолг процес на закрепнување, додека да бидат санирани сите последици, но ќе бидам добро. Физичките рани и лузните на телото ќе останат, но веќе нема да крварат и нема да болат“, напиша Дарко Стојанов.

„Една годинка со тебе. Моето срце е засекогаш твое. Среќен роденден Ниа“ - напиша Иван Јованов и сподели слатка фотка со ќерка си.

Мартина (Димовска) Парапулова во 2015 година стапи со 20 години постариот Антонио, и покрај противењето на нејзиното семејство. Парот доби ќеркичка, но, за жал, Антонио почина во 2018 година. „Едниот ангел ми е на небото, другиот покрај мене...“, ja започнува Мартина својата емoтивна исповед.

„Со синот на Панчо сме родени на ист ден. Имам дури и една слика како сме потпрени на шанк на стомакот на Маја, направена е кај мене дома на прославата на мојот роденден и после неколку часа се роди Андреј“ - раскажува починатиот пејач во интервјуто што го сподели Лила.

Ве информираме дека денес Црвениот крст изврши исплата на средства на семејствата на починатите и повредените лица кои се лекуваат во странство од трагичната несреќа во Кочани.

„Календарот вели денес е светски ден за подигање свест за церебрална парализа...Да живееш со церебрална парализа е борба за да се исправиш, кренеш рака, свиткаш нога, досегнеш нешто, борба за секој чекор.... Секое достигнување да јадеш, да се облечеш и слично е како олимписка дисциплина“, вели Искра Донева.

„Добредојде дома, Јован. Твојата приказна ќе живее вечно, во животите што ги спаси, во семејствата што повторно се заедно и во срцата на секој граѓанин што сега го знае твоето име“, пишува министерот за здравство Арбен Таравари.

„Ова не е само боја - ова е порака на сочувство, солидарност и поддршка. Некои победи се на патеката, но вистинските победи се кога сме заедно во тешките моменти“ - Иџе обои во црно дел од своето тркачко возило во чест на жртвите од Кочани.

Наш тату артист истетовира „Ако утре ме нема еј...“ и ја додаде годината на раѓање на Андреј: „Хероите имаат само датум на раѓање 1982 до вечноста“. „Тетоважата ја направив на мој клиент, кој имаше силна поврзаност со Андреј“, вели Даниел Радосављевиќ за CRNOBELO.com.

„Ова не е објава, туку белег со неколку реда што ме болат. Не ми се пие и пее, не ми се брои години. Децата изгореа во песната, музичарите паднаа на бината...“, пишува Никола Перевски Пере на својот роденден.

„Ден по несреќата Андреј имаше закажано, требаше да го тетовирам него. Откако ја направив тетоважата со неговиот лик, ми се јави и неговата мајка, на која ѝ беше чест што го тетовиравме нејзиниот ангел на раката на негов пријател“ – вели за CRNOBELO.com тату артистот Марко Тасевски.

Од тату артист кој направи тетоважа од ликот на Андреј од ДНК до Кенијка која со солзи во очите пее песна од ДНК, Македонија ве слави и нема да ве заборави никогаш. Ни земавте дел од срцето Андреј и сите настрадани членови од ДНК, заедно со вашите млади и посветени фанови.

„Песнава со денови наназад ми дише во врат. Како доказ за бесмисленоста на животот. Како опомена за идните генерации“ - вели Игор Џамбазов, кој со многу тага ја пее „Ако утре ме нема“ од ДНК.

„Јана за 7 дена порасна како за 7 години“ – напиша Наталија, сопругата на Андреј, кој пред една недела го загуби животот во трагичниот пожар.

На Фејсбук Наум сподели фотографија од една од нивните бројни дружби, направена во кафеана, на полна софра, и со музика во живо.

„Луѓето знаат да гледаат директно во туѓата несреќа. Да се насладуваат на туѓиот пекол... Но, знаеш што не знаат? Да молчат кога е потребно. Да ја спуштат главата кога не знаат. Бидете луѓе, затоа што ако го прокоцкаме и тоа... Нема ни што да се свири веќе“, вели Никола Перевски - Пере.